Andrzej Pisarski

Podporucznik rezerwy, syn Walentego i Cecylii z domu Krawczyk, urodził się 22 września 1908 w Jeżowie w województwie łódzkim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty z 1930 roku. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 stycznia 1933 roku i przydzielony do 55. Pułku Piechoty.
Uczeń Gimnazjum Bolesława Prusa w Skierniewicach (matura 1928). Rozpoczął studia Politechnice Warszawskiej. W 1929 roku przeniósł się na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Poznańskiego. W 1934 roku uzyskał dyplom magistra Filozofii w zakresie matematyki. Pracował jako asystent w macierzystej uczelni oraz w prywatnym Gimnazjum Żeńskim SS Urszulanek w Stanisławowie. Zdał egzamin na nauczyciela w 1937 roku i rozpoczął pracę jako nauczyciel gimnazjalny w Gnieźnie.

Kawaler.

Lato 1939 roku spędził pomagając rodzicom w pracach polowych. Otrzymał kartę do wojska. We wrześniu spotkał się z jednym członkiem rodziny na szlaku bojowym – namawiany do ucieczki nie zgodził się, był patriotą i pozostał wierny swoim przekonaniom.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 032/2 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Andrzej Pisarski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Andrzeja Pisarskiego (rozpoznany jako Pusarski) zostały odnalezione: świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr. 1441, książeczka wojskowa oraz fotografie (01892).