Stanisław Pietrzykowski

Podporucznik rezerwy, syn Piotra i Marii z domu Karlińskiej, urodził się 22 września 1909 roku w Trzebowie w powiecie krotoszyńskim. W latach 1931-1932 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 2. Służył w 70. Pułku Piechoty. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1934 roku, przydzielony do 64. Pułku Piechoty.
W 1931 roku ukończył seminarium nauczycielskie. Nauczyciel w 7-klasowej Publicznej Szkole Powszechnej nr 1 w Czersku od 1931 roku oraz opiekun koła Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W placówce tej pracowały szkolne koła zainteresowań czerskich organizacji: Towarzystwa Czytelni Ludowych, Ligi Obrony Powietrznej Państwa, Polskiego Czerwonego Krzyża, Towarzystwa Powstańców i Wojaków, a także Związku Strzeleckiego.

Żonaty z Bronisławą z domu Tomaszewską, która także była nauczycielką, bezdzietni.

Po wybuchu wojny, jako dowódca plutonu w Batalionie Obrony Narodowej Czersk, walczył w kampanii wrześniowej. Już 1 września 1939 roku podczas walk obronnych granicy II RP, na północnych rubieżach Chojnic, został ciężko ranny. W dalszych kolejach swojej wojennej drogi trafił do niewoli rosyjskiej.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 032/3 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Pietrzykowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).