Stanisław Osiński

Syn Jana i Antoniny z domu Szewczykowskiej urodził się 9 kwietnia 1897 roku w Rzeczycy w powiecie Strzelno. W 1917 roku w Holandii wstąpił jako ochotnik do Armii Polskiej we Francji i został przydzielony do 1. Pułku Strzelców. We wrześniu 1918 roku został wraz z pułkiem skierowany na front, gdzie przebywał do czasu zakończenia walk w listopadzie 1918 roku. Po przyjeździe do Polski w składzie swego pułku (późniejszego 43. Pułku Piechoty) walczył na froncie ukraińskim, a później bolszewickim, aż do końca wojny. Zdemobilizowany we wrześniu 1921 roku, osiadł w Równem, gdzie pracował jako piekarz.
Był członkiem Związku Osadników oraz Byłych Ochotników Armii Polskiej. Należał do Związku Strzeleckiego. Od 1938 roku był woźnym w Ubezpieczalni Społecznej w Równem.
Odznaczony Medalem Niepodległości oraz francuskim Croix de Guerre.

Żonaty.

Aresztowany przez NKWD jesienią 1939 roku, więziony w Równem.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 067/2-106 z 1940 roku.

Stanisław Osiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).