Wiktor Maurycy Norski

Porucznik rezerwy, syn Maurycego i Herminii z domu Schloif, urodził się 28 lipca 1872 roku w Bochni, powiat bocheński, województwo krakowskie. W latach 1895-1896 odbył jednoroczną służbę wojskową w armii austriackiej. W rezerwie został mianowany podporucznikiem w 1898 roku, a później awansował do stopnia porucznika w 1913 roku. W 1923 roku przyjęty do rezerwy Wojska Polskiego w stopniu porucznika i przydzielony do 57. Pułku Piechoty. W 1924 roku został zaliczony do pospolitego ruszenia, a w 1933 roku zwolniony z obowiązku służby wojskowej.
Uczęszczał do I Gimnazjum w Przemyślu, gdzie w 1891 roku zdał maturę. Następnie ukończył w 1896 roku studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, uzyskując tytuł doktora praw. Po zakończeniu studiów odbył w 1896 roku praktykę sądową we Lwowie. W 1898 roku został mianowany auskultantem przy Sądzie Okręgowym w Kołomyi, a w 1899 roku adiunktem w Sądzie Powiatowym w Budzanowie. W 1902 roku przeniesiony został na stanowisko adiunkta do Sądu Powiatowego w Trembowli. W 1907 roku otrzymał nominację na sekretarza Sądu Powiatowego w Potoku Złotym, a w roku następnym przeniesiono go na takie samo stanowisko do Sądu Powiatowego w Czortkowie. W 1909 roku został mianowany sędzią powiatowym w Sądzie Powiatowym w Czortkowie, a w 1912 roku otrzymał nominację na sędziego w czortkowskim Sądzie Obwodowym. W pierwszym miesiącu I wojny światowej był delegatem władz administracyjnych w komisjach rekwizycyjnych, po czym powrócił do zadań sędziowskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pozostawał nadal na zajmowanym stanowisku, a 12 grudnia 1921 roku został mianowany sędzią Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. W tym samym roku otrzymał nominację na wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu i na tym stanowisku pozostał do wojny.

Żonaty z Ludwiką z domu Siedlecką, miał syna Adama.

Aresztowany przez NKWD 24 października 1939 roku we Lwowie, więziony był w Brygidkach i na Zamarstynowie. W maju 1940 roku wywieziony. Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 055/2-002 z maja 1940 roku.

Wiktor Maurycy Norski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).