Podporucznik piechoty rezerwy, syn Karola i Anny z domu Górczyńskiej, urodził się 16 listopada 1914 roku w Woźnikach w powiecie gnieźnieńskim. W 1935 roku ukończył kurs podchorążych rezerwy w 57. Pułku Piechoty. Przydzielony został do 55. Pułku Piechoty. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1938 roku. We wrześniu 1939 roku zmobilizowy do Ośrodka Zapasowego 50. Pułku Strzelców Kresowych w Sarnach.
Do szkoły powszechnej uczęszczał w Lesznie. Był wychowankiem Państwowego Gimnazjum im. J.A. Komeńskiego w Lesznie. W 1935 roku ukończył seminarium nauczycielskie w Lesznie. Nauczyciel Szkoły Powszechnej w Chwoszczowatej, gmina Niemowicze w powiecie sarmeńskim.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 015/1 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Edmund Mutke został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Edmunda Mutke znaleziono: książeczkę oficerską oraz legitymację urzędnika państwowego (03404).
Literatura: 1, 5, 19, 22, 30
