Leonard Mendelski

Porucznik rezerwy łączności, syn Ryszarda i Marii z domu Kaliszak, urodził się 2 lutego 1890 roku w Poznaniu. Wcielony do armii niemieckiej w 1915 roku. Walczył na froncie wschodnim. Na początku stycznia 1919 roku zgłosił się jako ochotnik do oddziałów powstańczych i otrzymał przydział do wydziału technicznego przy szefie łączności Frontu Wschodniego. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1918-1921. W 1920 roku służył w 23. Kompanii Telegraficznej. Porucznikiem mianowany 5 lutego 1921 roku, przydzielony do 7. Batalionu Telegraficznego.
Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Absolwent Państwowej Szkoły Budowlanej w Poznaniu z 1910 roku. Studiował architekturę w Dreźnie. Architekt. Inspektor budownictwa w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, a od 1924 roku właściciel biura projektowego.

Żonaty z Władysławą z domu Małówną, miał córkę Ewę.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Leonard Mendelski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).