Michał Łuczak

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Antoniego i Józefy z domu Rokickiej, urodził się 19 września 1896 roku w Kaliszkowicach w powiecie ostrzeszowskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W wieku 16 lat wyjechał do pracy do Niemiec. Pracował w walcowni Neu-Oberhausen w Borbec, następnie w sklepie budowlanym w Frintrop, a od czerwca 1913 roku w kopalni Oberhausen. 27 września 1916 roku został powołany do wojska niemieckiego. Służył w marynarce w Kilonii do 30 grudnia 1918 roku. Po zakończeniu I wojny światowej powrócił do Zamościa, powiat ostrowski. W lutym 1919 roku został powołany do Wojska Polskiego (Żandameria Krajowa w Poznaniu).
W policji od 1920 roku. Pracował na posterunkach w Ostrzeszowie, Opatowie, a od 1921 roku w województwie wołyńskim na posterunkach w Mizoczu i Klewaniu. W listopadzie 1930 roku z terenów
wschodnich został przeniesiony do województwa poznańskiego i otrzymał przydział do Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Kępnie, do Posterunku Policji w Laskach, powiecie kępińskim i tam w 1939 roku. Starszym posterunkowym mianowany 1 lutego 1937 roku.

Żonaty z Heleną z domu Bilską, miał trzech synów: Mariana (1929), Walerego (1930) i Tadeusza (1933) oraz dwie córki: Janinę Genowefę (1927 – 1928) i Sylwię (1939-1940).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 038/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Michał Łuczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych Policjantów Ziemi Kępińskiej (2014).