Bronisław Kwiatkowski

Kapitan piechoty, syn Jakuba i Teofili z domu Krajniewskiej, urodził się 13 sierpnia 1897 roku w Trzemesznie w powiecie mogileńskim. Uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej. Od 1919 roku w Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań. W latach 1921-1937 służył w 56. Pułku Piechoty, 45. Pułku Piechoty, w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza Suwałki, polskiej formacji wojskowej powołanej w 1924 roku do ochrony naszej wschodniej granicy przed zbrojnymi oddziałami dywersyjnymi przerzucanymi przez sowieckie służby specjalne. Awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem 19 marca 1937 roku. Od maja 1937 roku kierownik referatu spraw podoficerskich dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza. Uczestnik wojny obronnej 1939. Walczył w składzie Grupy Operacyjnej KOP gen. Wilhelma Orlik-Ruckemana.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Bronisław Kwiatkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).