Stanisław Krzyż

Podpułkownik piechoty w stanie spoczynku, syn Jana i Rozalii z domu Wołoszyn, urodził się 17 maja 1886 roku w Jazienicy Ruskiej powiat Kamionka Strumiłowa. W 1906 roku ukończył IV Gimnazjum we Lwowie i zdał egzamin dojrzałości. Podczas nauki gimnazjalnej należał do kółek samokształceniowych. Następnie odbył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim w latach 1906-1914. Uzyskał absolutorium i zdał jeden egzamin państwowy.
Odbył jednoroczną służbę wojskową w armii austriackiej, a następnie odbywał ćwiczenia wojskowe. 1 sierpnia 1914 roku został zmobilizowany do armii austriackiej. Uzyskał stopień podporucznika. Walczył na froncie rosyjskim. Dostał się do niewoli rosyjskiej i przebywał w obozie w Bugurusłanie. Powrócił do Polski w grudniu 1918 roku. 1 stycznia 1919 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i został przydzielony do I batalionu powiatowego Kraków jako dowódca plutonu. 10 czerwca 1919 roku przeniesiony do 16. Pułku Piechoty na stanowisko dowódcy kompanii. Służył na froncie śląskim, a potem litewsko-białoruskim. 3 kwietnia 1920 roku przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego w Lublinie na stanowisko kierownika Wydziału IV, a później Wydziału Va. Służąc tam do końca wojny, został dekretem z 19 grudnia 1919 roku awansowany do stopnia porucznika z dniem 1 grudnia 1919 roku, a dekretem z 19 sierpnia 1920 roku zweryfikowany w stopniu kapitana z dniem 1 kwietnia 1920 roku. W maju 1922 roku zweryfikowany jako major piechoty ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. Od 7 stycznia do 7 maja 1923 roku kierował Oddziałem I sztabu Okręgu Korpusu, po czym powrócił na poprzednie stanowisko. Po ukończeniu kursu dla oficerów sztabowych w Grupie koło Grudziądza w 1924 roku przeszedł do służby liniowej w 8. Pułku Piechoty Legionów, w którym objął dowództwo batalionu, awansując w grudniu 1924 roku do stopnia podpułkownika ze starszeństwem od 15 sierpnia 1924 roku. Podczas przewrotu majowego, pełniąc w zastępstwie obowiązki dowódcy pułku, stanął po stronie zamachowców. Po zakończeniu walk był tymczasowym zastępcą dowódcy pułku. 11 października 1926 roku został przeniesiony do 77. Pułku Piechoty i mianowany dowódcą II batalionu, a w 1928 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. 12 marca 1929 roku przeszedł do służby poborowej, otrzymując nominację na p.o. komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień w Koninie. Po zdaniu egzaminu ze służby poborowej został 23 grudnia 1929 roku mianowany komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień w Poznaniu. Z tego stanowiska odszedł w stan spoczynku 30 czerwca 1934 roku. Wkrótce został zatrudniony w Zarządzie Miasta Poznania jako naczelnik Wydziału Wojskowego.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Żonaty, miał córkę i syna Jana.

Aresztowany przez NKWD 9 grudniu 1939 roku we Lwowie, osadzony w więzieniu Brygidki, skąd w 1940 roku wywieziony do więzienia w Kijowie.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 055/5-011 z maja 1940 roku.

Stanisław Krzyż został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).