Antoni Kruszka
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 14 stycznia 1890 rok Dochanowo, powiat żniński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major weterynarii rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Major weterynarii rezerwy, syn Szczepana i Antoniny z domu Dudek, urodził się 14 stycznia 1890 roku w Dochanowie w powiecie żnińskim. Od 1914 roku służył w 2. Pułku Piechoty Legionów. W powstaniu wielkopolskim walczył w szeregach Pułku Artylerii Polowej. W wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920 walczył w 1. Pułku Artylerii Ciężkiej. Następnie otrzymał przydział do 17. Dywizji Piechoty Gniezno, a następnie do 23. Pułku Artylerii Polowej. Od 1921 roku był w rezerwie. W 1939 roku został zmobilizowany do 7. Pułku Strzelców Konnych (Ośrodek Zapasowy Wielkopolskiej Brygady Kawalerii).
Odznaczony Krzyżem Niepodległości, dwukrotnie Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi.
Ukończył Akademię Weterynaryjną w Dreźnie. W 1921 roku przeszedł do rezerwy. W 1933 uzyskał dyplom doktora weterynarii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Do wybuchu wojny był powiatowym lekarzem weterynarii w Obornikach.
Członek Zarządu Wielkopolskiego Związku Pszczelarzy. Opublikował liczne artykuły, między innymi w „Bartniku Wielkopolskim”.
Żonaty z Zofią z domu Karasiewicz miał trójkę dzieci: Andrzeja, Marię i Wandę.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Antoni Kruszka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Major Kruszka został wymieniowy wśród upamiętnionych na Pomniku Katyńskim w Żninie (1993) oraz na tablicy Pro Memoria lekarzy weterynarii związanych z Wielkopolską (2018).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Pomnik Katyński – Żnin
Synom Ziemi Żnińskiej
Oficerom Polskim
z obozów jenieckich Kozielska,
Ostaszkowa, Starobielska
zamordowanym przez NKWD
w 1940 w Katyniu
i innych miejscach kaźni sowieckich.
w hołdzie mieszkańcy Żnina 1993
Pomnik Katyński w Żninie został odsłonięty w 1993 roku. Znajduje się przy ulicy 700-lecia. Upamiętnia zamordowanych przez NKWD oficerów (lista nazwisk).
źródło: https://pomorska.pl/w-zninie-przy-pomniku-katynskim-upamietniono-wybuch-ii-wojny-swiatowej-zdjecia/ar/c1-18778633
Pro Memoria
Lekarzy weterynarii
Pamiątkowa tablica Pro Memoria lekarzy weterynarii związanych
z Wielkopolską, poległych / zamordowanych w II wojnie światowej.
Tablica znajduje się na ścianie siedziby Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w Poznaniu. Powstała z inicjatywy dra n. wet. Włodzimierza Andrzeja Gibasiewicza – autora publikacji „Niepowtarzalni z Wielkopolski” oraz Prezesa Rady Wielkopolskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej lek. wet. Macieja Gogulskiego.
18 nazwisk to lekarze zamordowani w czasie zbrodni katyńskiej.
Odsłonięta 22 marca 2018 roku przez wojewodę Zbigniewa Hoffmanna, poświęcona przez kapelana wielkopolskiej policji
ks. prałata kanonika Stefana Komorowskiego.
źródło: https://www.radiowarta.pl/artykul/1557,upamietnili-zamordowanych-lekarzy-galeria
majora Wojska Polskiego dr Antoniego Kruszki.
źródło: https://www.eoborniki.pl/zycie-i-styl/historiaa/14231-na-liscie-katynskiej-byli-tez-oborniczanie.html
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Antoni Kruszka otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Parafii Rzymskokatolickiej pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Obornikach na ulicy Lipowej 10.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
