Tadeusz Kozanecki

Kapitan, syn Antoniego, urodził się 27 września 1908 roku w Kaliszu. W okresie nauki szkolnej aktywnie działał w 1. Kaliskiej Drużynie Harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu z 1928 roku. W 1929 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie, a następnie w 1931 roku Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 15 sierpnia 1931 roku, porucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1934 roku, a awans na stopień kapitana uzyskał w 1939 roku ze starszeństwem od 19 marca. Od 1931 roku służył w 7. Pułku Artylerii Ciężkiej jako dowódca plutonu, a następnie był instruktorem w pułkowej szkole podoficerskiej. Przeniesiony na stanowisko instruktora w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/1 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Tadeusz Kozanecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Tadeusza Kozaneckiego zostały odnalezione: książka oszczędnościowa PKO (urodzony 27. IX. 1908 r. w Kaliszu, zamieszkały Włodzimierz – S.P, P.A.), legitymacja osobista Ministerstwa Spraw Wojskowych, pismo z wojewódzkiego urzędu Łó[?] oraz list i karty pocztowe (01810).