Jan Kaźmierczak
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 24 czerwca 1885 rok Mikoszki, powiat kościański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy przodownik Policji Polskiej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 25-27 kwietnia 1940 roku
Starszy przodownik Policji Polskiej, syn Piotra i Józefy z domu Leśnej, urodził się 24 czerwca 1885 roku w Mikoszkach w powiecie kościańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W policji od 1919 roku. We wrześniu 1939 roku pełnił służbę w Komendzie Powiatowej Policji Państwowej w Kościanie jako księgowy.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi.
W powiecie kościańskim był znanym działaczem Związku Strzeleckiego.
Żonaty z Pelagią, miał czterech synów: Edmunda, Kazimierza, Alfonsa i Stanisława oraz córkę Kazimierę.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 045/2 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 rok.
Jan Kaźmierczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach ofiar sowieckiego NKWD przy Kościańskim Krzyżu Wschodnim (2007).
Literatura: 3, 5, 10, 17, 19, 34, 253
Kościański Krzyż Wschodni
Upamiętnia 62 osoby zamordowane na Wschodzie.
Tablice odsłonięto w 2007 roku.
Cokół pod krzyżem nosi ślady po ostrzale. Są to ślady „zabawy” niemieckich okupantów.
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Jan Kaźmierczak otrzymał swój Dąb Pamięci w Lasku Katyńskim w Poznaniu przy ulicy Polskiej.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
