Józef Kawka

Strażnik Służby Więziennej, syn Chryzostoma i Agnieszki, urodził się 26 lutego 1900 roku w Chobienicach. Uczestnik Powstania Wielkopolskiego. W więziennictwie od 17 marca 1923 roku. Początkowo pełnił służbę w więzieniu we Wronkach w powiecie szamotulskim, następnie w Brzeżanach w powiecie radomszczańskim, ponownie we Wronkach, a od 1926 roku w Lesznie.
Latem 1939 roku delegowany do służby strażniczo-konwojowej w Karnym Ruchomym Ośrodku Pracy nr 22 w Bagnach Zahorskich koło Brześcia nad Bugiem. Po rozwiązaniu Ośrodka 1 września 1939 roku otrzymał rozkaz powrotu do macierzystej jednostki lub najbliższego czynnego więzienia.

Żonaty, miał dwóch synów.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa z 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 5-6 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Straży Więziennej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Józef Kawka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Aspirant jest wymieniony wśród upamiętnionych na Ścianie Pamięci we Wronkach, jak również na Obelisku Pamięci w Wolsztynie. Wymieniany w trakcie Wolsztyńskiego Marszu Pamięci.