Szczepan Karaban

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Michała i Stanisławy z domu Kędzierskiej, urodził się 1 grudnia 1887 roku w Brzozowcu koło Trzemeszna w województwie poznańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W I wojnie światowej w armii niemieckiej. Uczestnik powstania wielkopolskiego. W Wojsku Polskim ochotniczo od 1 stycznia 1919 roku do 20 kwietnia 1920 roku, w 15. Pułku Ułanów, wachmistrz. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Od maja 1920 roku w policji województwa poznańskiego w różnych jednostkach Poznania. We wrześniu 1939 roku pełnił służbę na posterunku Policji Państwowej Poznań Główny. Starszym posterunkowym mianowany 1 stycznia 1924 roku.
Odznaczony Medalem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Mieszkał w Poznaniu.

Żonaty z Magdaleną, miał syna Teodora.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 020/3 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 13-16 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Szczepan Karaban został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na obelisku Pamięci Ofiar Katynia Ziemi Witkowskiej (2020).