Stefan Jakub Kaczmarek
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 17 sierpnia 1907 rok Września, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik służby zdrowia rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Podporucznik służby zdrowia rezerwy, syn Kazimierza i Julianny z domu Jakubowskiej, urodził się 17 sierpnia 1907 roku we Wrześni. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnej z 1932 roku. Odbył w 1933 roku ćwiczenia rezerwy w 8. Szpitalu Okręgowym. Od 1937 roku w kadrze zapasowej 7. Szpitala Okręgowego.
Ukończył Państwowe Gimnazjum we Wrześni w 1926 roku. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego. Magister farmacji. Praktykę odbył we wrzesińskiej aptece Stanisława Koniecznego, następnie był kierownikiem apteki w Osiu (powiat Świecie), a następnie, aż do wybuchu II wojny światowej dzierżawił aptekę w Kościerzynie (kierownik).
Zmobilizowany jako oficer rezerwy służył w szpitalu wojskowym w Warszawie. Przewoził transport leków do Rumunii i dostał się do niewoli radzieckiej.
Żonaty z Stefanią z domu Scherwentke, miał syna Andrzeja.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stefan Jakub Kaczmarek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród poległych w czasie II wojny światowej farmaceutów wielkopolskich (2023).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Pomnik katyński we Wrześni w 55 Rocznicę Mordu [14]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Księga Łez, Ofiary Zbrodni Katyńskiej z Ziemi Wrzesińskiej [256]
źródło: Księga Łez
źródło: Księga Łez
TABLICA FARMACEUTÓW WIELKOPOLSKICH
Ponad jedną trzecią farmaceutów wymienionych na tablicy stanowią ofiary zbrodni katyńskiej, a przecież to nie wszyscy. Brakuje nazwisk
Maksymiliana Elke (1901-1940), absolwenta poznańskich studiów farmaceutycznych w 1927 roku, a także Kazimierza Wysockiego (1892-1940), właściciela apteki w Opalenicy, który w 1939 roku został zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu. W Lesie
Katyńskim strzałem w potylicę Rosjanie zamordowali również Antoniego Majorowicza, właściciela Apteki im. Adama Mickiewicza przy ul. Mickiewicza w Poznaniu. W 1939 roku Julian Nietupski (1893-1940) był kierownikiem apteki 7. Szpitala Okręgowego Korpusu nr VIII w Poznaniu. Uczestniczył w kampanii wrześniowej i po jej zakończeniu znalazł się w niewoli sowieckiej. Zginął w Katyniu. Kilka dni później NKWD przyszło po jego żonę, dzieci i dalszych krewnych. Wszyscy zostali zesłani na Sybir. W siedzibie NKWD w Charkowie zginął Stefan Mroczkiewicz (1905-1940), który w 1931 roku ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Przez kilka lat pracował w Aptece „Pod Złotym Lwem” w Poznaniu, następnie uzyskał dyplom Oficerskiej Szkoły Sanitarnej i przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Apteki Centralnej przy ul. Gdańskiej. Zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu, wraz z nim znalazł się na wschodzie Polski i trafił do obozu w Starobielsku. Został zastrzelony w siedzibie NKWD w Charkowie.
Polegli farmaceuci byli bardzo młodzi i kreatywni. Wielkopolska Okręgowa Izba Aptekarska i Oddział PTFarm w Poznaniu ze swoją Sekcją Historii Farmacji zatroszczyli się o zachowanie pamięci o nich i okolicznościową tablicą wpisały ich tragiczne losy w dzieje Poznania.
źródło: https://farmacjawielkopolska.pl/uploads/farmacja/21/PDF.pdf