Tadeusz Antoni Jagoszewski

Porucznik rezerwy, syn Hieronima i Heleny z domu Skąpskiej, urodził się 18 grudnia 1897 roku w Nowym Sączu. W 1918 roku ochotnik Wojska Polskiego, obrońca Lwowa. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku w ramach 10 batalionu sanitarnego. Zmobilizowany w 1938 roku, wziął udział w zajęciu Zaolzia.
Zmobilizowany we wrześniu 1939 roku – znajdował się w kadrze zapasowej 10 szpitala okręgowego (Przemyśl).
Odznaczony odznaką honorową „Orlęta” i Gwiazdą Przemyśla.
Uczęszczał do Gimnazjum II w Nowym Sączu (1909 – 1917). Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1926 roku, lekarz. Wybitny specjalista chorób płucnych, pracował w Zakopanem, Tuszynku pod Łodzią i Ludwikowie w powiecie śremskim, gdzie był ordynatorem sanatorium.

Żonaty z Kazimierą z domu Chuchlą, bezdzietni.

W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli. Żona otrzymała od niego jedną kartkę z obozu NKWD w Kozielsku. Początkowo niezidentyfikowany w Katyniu – nie znalazł się na listach niemieckich.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 035/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Tadeusz Antoni Jagoszewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony na zbiorowej tablicy na kościele św. Kazimierza w Nowym Sączu.