Jerzy Marian Dworakowski

Podporucznik, syn Tadeusza i Zofii z domu Konopacka, urodzony 8 kwietnia 1913 w Przewałach na Wołyniu. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Od 1 stycznia 1936 przydzielony do 2 dywizjonu artylerii konnej. Podporucznikiem mianowany 1 I 1936.
Absolwent Wydziału Rolno-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego. Inżynier leśnik. Zamieszkały w Poznaniu.

Żonaty z Marią z domu Brodawską, miał dwóch synów: Jacka (1939) i Jerzego (1940).

Wspomnienia żony Marii Dworakowskiej, która uciekła z Kresów i 4 grudnia 1939 roku dostała się do Warszawy:
„W 1939 roku byłam matką 10-miesięcznego chłopczyka i żoną oficera artylerii. Byłam też w drugiej ciąży. Pochodzę z rodziny ziemiańskiej. Dzierżawiliśmy ziemię we wsi Przewały. Mój mąż Jerzy Dworakowski miał niebieską kartę mobilizacyjną i opuścił dom 28 sierpnia 1939 roku. Wziął duży plik wizytówek. Wsiadł do pociągu do Włodzimierza Wołyńskiego przez Kowel. Wizytówki znaleziono przy zwłokach w mogile katyńskiej.”
źródło: https://www.tygodnikpowszechny.pl/kiedy-wroci-tata-145211

Skierowany 2 stycznia 1940 roku z kozielskiego obozu jenieckiego do szpitala w Smoleńsku. Wrócił do obozu kozielskiego 3 lutego 1940 roku.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Jerzego Dworakowskiego, wojskowego znaleziono: wizytówki własne oraz Haliny Dworakowskiej (01944).

Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
https://www.tygodnikpowszechny.pl/kiedy-wroci-tata-145211
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]