Józef Czerkawski

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Józefa i Klotyldy z domu Nagórniewicz, urodził się 10 marca 1891 roku w Rozdziałach koło Kalisza. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W armii rosyjskiej od 1912 roku do 1918 roku jako żołnierz 37. Pułku Piechoty. Po zakończeniu wojny wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po powrocie z frontu w 1921 roku wstąpił do policji. Przez wiele lat służbę pełnił w Komendzie Policji Państwowej miasta Łódź oraz w XI Komisariacie. W lutym 1938 roku przeniesiony został do Komendy Rezerwy Pieszej.
Odznaczony Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty, miał czwórkę dzieci.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 05/3 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 8-9 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Józef Czerkawski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).