Edmund Ciemnoczołowski

Porucznik rezerwy, syn Józefa i Katarzyny z domu Konieczka, urodził się 8 października 1902 roku w Rogowie w województwie poznańskim. Od 31 grudnia 1918 roku do 10 marca 1919 roku brał udział z Powstaniu Wielkopolskim w Kompanii Jawornickiej. Uczestniczył między innymi w walkach pod Jaworznem i Żninem. Do Wojska Polskiego wstąpił 2 sierpnia 1920 roku do 7 kompanii zapasowej telegrafistów w Poznaniu i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Zdemobilizowany 21 października 1920 roku. Odbył kurs podoficerski w 65. Pułku Piechoty w 1926 roku. Mianowany został podporucznikiem w rezerwie, ze starszeństwem dnia 1 września 1929 roku. Odbył ćwiczenia w rezerwie w 1934 roku.
W roku 1934 jako podporucznik rezerwy piechoty znajdował się w ewidencji Państwowej Komisji Uzupełnień Inowrocław, od maja 1936 roku przeniesiony do kadry oficerskiej OK VIII w Toruniu. Porucznikiem był od 14 lipca 1939 roku. W 1939 roku zmobilizowany do 59. Pułku Piechoty z Inowrocławia. We wrześniu 1939 roku w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
Odznaczony Medalem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Jako nastolatek udzielał się w Związku Harcerstwa Polskiego. W roku 1923 ukończył Seminarium Nauczycielskie w Gnieźnie. Absolwent Państwowego Instytutu Robót Ręcznych w Warszawie (1934-1936). W 1926 roku został nauczycielem stałym, a od 1930 roku kierownik Szkoły Powszechnej w Gołańczy i kierownik dokształcającej szkoły zawodowej. Od 1938 roku nauczyciel w Szkole Ćwiczeń przy Liceum Pedagogicznym w Wągrowcu.

Żonaty z Anną z domu Chwiłkowską, miał dwóch synów: Eugeniusza (1931) i Andrzeja (1936) oraz dwie córki: Emilię (1927) i Marię (1939).
W 1940 roku rodzina otrzymała wiadomość od Czerwonego Krzyża informującą, że Edmund Ciemnoczołowski znajduje się w obozie w Kozielsku

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 035/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Edmund Ciemnoczołowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Obelisk poświęcony jego pamięci znajduje się przy Zespole Szkół w Gołańczy. Wspomnienie Edmunda Ciemnoczołowskiego jest też na Krzyżu Katyńskim w Krotoszynie (1991) oraz na liście zamordowanych przez NKWD Synów Ziemi Żnińskiej (1993). Staraniem rodziny w 2020 roku została zaktualizowana płyta poświęcona nauczycielom szkoły w Wągrowcu. Symboliczny grób zamordowanego oficera można odwiedzić na poznańskim Cmentarzu Komunalnym nr 2 na Junikowie.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy początkowo nierozpoznanym ciele Edmunda Ciemnoczołowskiego zostały odnalezione: legitymacja sportowca, 3/4 świadectwa POS (plakietka) oraz medalik – ryngraf Matki Boskiej (03563).