Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Aleksandra i Marianny z domu Domosławskiej, urodził się 27 lipca 1906 roku w Warszawie. Kształcił się w zawodzie szewca w szkole rzemieślniczej. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej i trzyletnią szkołę wyższą. W 1927 roku odbył służbę zasadnicza w wojsku. Służył on w I pułku artylerii ciężkiej w Modlinie. Później złożył podania o prace do Kolei Państwowych, Poczty Polskiej oraz Policji Państwowej, która odpowiedziała najszybciej.
Do służby w policji w charakterze kandydata kontraktowego na szeregowca przyjęty 19 września 1934 roku. Po ukończeniu (20 lutego 1935 roku) Normalnej Szkoły Fachowej dla Szeregowych Policji Państwowej w Mostach Wielkich przydzielony do Obornik Wielkopolskich w województwie poznańskim. W czasie służby w Obornikach był on opiekunem psa policyjnego o imieniu “westa”. 1 stycznia 1938 roku został awansowany na stopień starszego posterunkowego. W kwietniu 1939 roku na własną prośbę, został przeniesiony na posterunek Policji Państwowej w Mieścisku w powiecie wągrowieckim, gdzie służył we wrześniu 1939 roku.
Przedzierał się przez Bitwę nad Bzura w celu dotarcia do rodziców, którzy mieszkali w Warszawie. Udało mu się to, a u rodziny nie pozostał na długo, ponieważ chciał udać się do punktu zbornego Policji w Warszawie. Zebrać mieli się tam wszyscy policjanci Policji Państwowej po otrzymaniu informacji o wtargnięciu wojsk wroga na teren kraju. Prawdopodobnie chodziło o obmyślenie planu działania przez dowódców Policji. Po wyjściu z domu w kierunku punktu zbornego słuch po nim zaginął.
Żonaty z Marią, miał syna Aleksandra i córkę Wiesławę.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 037/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Tadeusz Marian Cabajewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 3, 5, 10, 19, 253
