Szczęsny Bykowski-Jaxa

Podporucznik kawalerii rezerwy, syn Ludwika i Anny z domu Jurowskiej, urodził się 15 maja 1898 roku w Samarkandzie. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w latach 1918-1921, żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. W 1920 roku parlamentariusz do sztabu armii sowieckiej w Płocku. Podporucznikiem kawalerii rezerwy został mianowany ze starszeństwem 1 lipca 1925 roku w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 roku był przydzielony do 4. Pułku Strzelców Konnych.
Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości.
W 1917 roku zakończył naukę w gimnazjum w Petersburgu. Ukończył Akademię Rolniczą w Bydgoszczy w 1922 roku. Studiował w Wyższej Szkole Handlu i Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w latach 1925-1926. W 1925 został przyjęty do warszawskiej Korporacji Akademickiej Arkonia. W 1929 roku był wicedyrektorem Działu Rolniczego Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu. Obywatel ziemski, agronom, kawalerzysta. Redaktor naczelny „Poradnika Gospodarczego”. Mieszkał w Poznaniu.

Żonaty z Margeritą baronową Korff, miał dwie córki.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Szczęsny Bykowski-Jaxa został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).