Zbigniew Ludwik Brzeziński

Podporucznik rezerwy, syn Hipolita i Zofii z domu Łopińskiej, urodził się 22 lutego 1911 roku w Kościanie. Absolwent dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy w 57. Pułku Piechoty z 1935 roku. Podporucznikiem mianowany 11 listopada 1938 roku i przydzielony do 55. Pułku Piechoty. W 1939 roku wchodził w skład kadry oficerskiej Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty.
Absolwent Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Kościanie z 1928 roku, Wydziału Prawa Uniwersytetu Poznańskiego z 1938 roku. Sędzia Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu. Harcmistrz, organizator obozów harcerskich.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/1 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Zbigniew Ludwik Brzeziński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Podporucznik został upamiętniony na pamiątkowych tablicach pod Kościańskim Krzyżem Wschodnim w 2007 roku.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Zbigniewa Ludwika Brzezińskiego znaleziono wizytówki własne, kartę pocztową, ryngraf M. B. Częstochowskiej z napisem „Pamiątka Jubileuszowa 1382-1932″ (01467).