Roman Aleksander Bethge

Porucznik służby zdrowia rezerwy, syn Pawła i Marii z domu Rupińskiej, urodził się 8 lutego 1884 w Lesznie. W latach 1915-1918 służył w armii niemieckiej, z powodu zapalenie płuc został uznany za niezdolnego do służby wojskowej i został skierowany do pracy w składnicy sanitarnej w Poznaniu. W Wojsku Polskim od 1920 roku, przydzielony do Ekspozytury Głównej Składnicy Sanitarnej. Zwolniony z wojska w 1921 w stopniu porucznika. W rezerwie z przydziałem do kadry 5. Szpitala Okręgowego. Porucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku.
Ukończył szkołę katolicką w Lesznie, następnie 6 klas gimnazjum imienia Amosa Komeńskiegie, które opuścił ze względu „na angażowanie się w polskie sprawy polityczne ojca”. W latach 1902 – 1905 był uczniem w aptece w Międzychodzie i w Jeleniej Górze. Egzamin aptekarski (Vorprüfung) zdał w Poznaniu w 1905 roku, następnie pracował jako pomocnik aptekarski w Bielsich nad Renem i w Wiesbaden. W 1907 rozpoczął studia aptekarskie we Wrocławiu, kontynuował je w Berlinie, następnie w Brunszwiku, uzyskując dyplom magistra farmacji w 1912 roku. Pracował w aptece w Oebisfelde pod Brunszwikiem, w Bremie, Magdeburgu i Arndstadt. Przejściowo pełnił funkcje administratora apteki „Pod łabędziem” w Lesznie. W okresie międzywojennym pracował w aptekach w Lesznie, Poznaniu i Nowej Hucie. Był właścicielem apteki „Św. Jana” przy ulicy Katowickiej 14 w Chorzowie.

Żona Helena Joanna z domu Bocian (ślub 3 VIII 1920) pochodząca z patriotycznej polskiej rodziny, wyznania rzymsko-katolickiego. Córka Danuta Maria (1920) pracownik resortu górnictwa oraz syn Bernard Ludwik (1923), inżynier ceramik.

Zmobilizowany 1 września 1939 roku w stopniu porucznika został przydzielony do Szpitala Okręgowego w Krakowie. Pod Równem dostał się do niewoli sowieckiej. Był więziony w obozie w Starobielsku, skąd nadesłał list do rodziny.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Roman Bethge został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).