Stanisław Pełka

Porucznik intendentury rezerwy, syn Macieja i Rozalii z domu Mundzierowska, urodzony 15 listopada 1893 w Witkowie Nowym, pow. radziechowski. Służbę wojskową odbył w trakcie I wojny światowej w armii austriacko-węgierskiej w 80. Pułku Piechoty. Dostał się do niewoli rosyjskiej. Zwolniony jako niezdolny do służby wojskowej w 1918 roku. Zgłosił się do Wojska Polskiego 10 czerwca 1919 roku i przyjęty w stopniu podporucznika rezerwy do 39. Pułku Piechoty. Zdemobilizowany 31 stycznia 1923 roku w stopniu porucznika rezerwy z listem pochwalnym. Mianowany porucznikiem ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Brązowym za Długoletnią Służbę oraz Odznakę za Ofiarną Pracę.
Szkołę powszechną ukończył w Kamionce Strumiłowej, absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Sokalu (1912). Od 1912 roku nauczyciel w Trykotach k. Łopatyny, a w 1918 roku w Witkowie Nowym. Po powrocie z wojska ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie. W 1926 roku przeniesiony do szkoły w Chołojowie, gdzie był komendantem 3 Kompanii Strzeleckiej. Od 1929 roku kierownik Szkoły Powszechnej w Słocinie, a w 1931 roku kierownikiem Szkoły Powszechnej w Radziechowie. Przez cały okres pracy nauczycielskiej udzielał się społecznie, pracował w Kołach Młodzieży, przewodniczył pracom różnych organizacji oświatowych.
Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku w stopniu porucznika. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.

Miał żonę Zofię oraz dwie córki: Danutę i Dobrochnę. Rodzina została deportowana do Kazachstanu, skąd powróciły do Polski w 1946 roku.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]