Posterunkowy Policji Państwowej, syn Adolfa i Józefy, urodził się 1 grudnia 1890 roku w Boruszynie w powiecie obornickim. Ukończył dwie klasy szkoły powszechnej. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim. W latach 1919-1923 służył w Wojsku Polskim. 16 stycznia 1925 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa wołyńskiego jako posterunkowy i wcielony na stan Policji Państwowej powiatu Włodzimierz. W 1925 roku ukończył w Łucku kurs posterunkowych, po czym został przydzielony na posterunek Policji Państwowej w Stężarzycach. Około 1935 roku przeniesiony na posterunek Policji Państwowej w Olesku, gdzie służył do wkroczenia Armii Czerwonej.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Żonaty.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 057/1-22 z maja 1940 roku.
Kazimierz Tulecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych powstańców z Murowanej Gośliny (2009) oraz na Kamiennym powstańczym skwerze w Pacholewie (2011).
Literatura:
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Kijów Bykownia Polski Cmentarz Wojenny, t. 2, 3, 4 [23]
