Adam Wiśniewski

(…) Nie miałam jeszcze skończonych 20 lat, kiedy poznałam mojego przyszłego męża na pierwszym balu pułkowym w kasynie oficerskim w Zambrowie. Naprawdę od pierwszego tańca, nawiązała się między nami ogromna sympatia i cały bal przetańczyliśmy tylko ze sobą. Zaraz na drugi dzień było pierwsze spotkanie i tak rozpoczęła się moja, a raczej nasza wielka miłość.

Jakie funkcje spełniał mój mąż w czasie naszego narzeczeństwa, nie interesowało mnie to zupełnie. Normalnie z kompanią rekrutów wychodził, tak jak i inni jego koledzy w tej randze – na ćwiczenia sprawnościowe żołnierza.

Jak wiadomo żenić się mógł dopiero oficer w randze kapitana, w randze porucznika również, ale musiało być zabezpieczenie majątkowe. Rok przed ślubem mój mąż z uwagi na znacznie wyższą gażę i specjalne dodatki, postarał się o przeniesienie z 71 pułku piechoty do Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP). Dostał przydział do Klecka – 17km za Nieświeżem. Kilka razy jeździłam do Klecka, gdzie urządzaliśmy sobie mieszkanie i dopiero 20 sierpnia 1939 roku w Kościele Garnizonowym w Warszawie wzięliśmy ślub.

źródło: materiały udostępnione przez Muzeum Armii Poznań