Karol Pucek

Podporucznik rezerwy, syn Bronisława i Anieli z domu Rydzewskiej, urodził się 10 września 1910 roku w Rombinie w województwie poznańskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie z 1933 roku oraz dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy przy 65. Pułku Piechoty. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1935 roku i przydzielony do 75. Pułku Piechoty.
Absolwent Miejskiego Instytutu Kształcenia Handlowego z 1930 roku. Urzędnik.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Karol Pucek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach pod Kościańskim Krzyżem Wschodnim (2007).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża ciało Karola Pucka zostało zidentyfikowane w trakcie pierwszej ekshumacji w 1943 roku (0795).