Ignacy Przybylski

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Kaspra i Agnieszki z domu Boruszewskiej, urodził się 2 sierpnia 1896 roku w Bruczkowie w powiecie gostyńskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej w 1910 roku. W listopadzie 1914 roku powołany przez władze niemieckie jako robotnik do prac fortyfikacyjnych, a w maju 1916 roku do służby wojskowej. Walczył we Francji i Rumunii. Otrzymawszy w grudniu 1918 roku urlop, powrócił do domu rodzinnego. 25 stycznia 1919 roku wstąpił do formującego się w Poznaniu oddziału saperskiego Wojsk Wielkopolskich. Po ukończeniu kursu podoficerskiego w Wągrowcu w lutym 1920 roku został przydzielony do 1. kompanii 7. Pułku Saperów, wraz z którą walczył na froncie litewsko-białoruskim do momentu zawieszenia broni. W maju 1921 roku wstąpił do powstańczych wojsk górnośląskich i wziął udział w III powstaniu śląskim w składzie oddziału saperskiego 9. lubliniecko-opolskiego Pułku Piechoty (Grupa Północ). Po zakończeniu walk zdemobilizowany 15 czerwca 1921 roku w stopniu kaprala.
20 sierpnia 1921 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa wołyńskiego jako posterunkowy. Przydzielony do powiatu Łuck. W grudniu 1929 roku ukończył pięciomiesięczny kurs w Szkole Szeregowych w Żyrardowie. 1 marca 1932 roku awansowany na starszego posterunkowego. W latach trzydziestych był zastępcą komendanta Posterunku Kolejowego Policji Państwowej w Ołyce, skąd został przeniesiony do komisariatu Policji Państwowej w Łucku, gdzie do września 1939 roku zajmował stanowisko dzielnicowego.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Anną z domu Miller, miał syna Edwarda.

Aresztowany przez NKWD w grudniu 1939 roku w Łucku i 16 grudnia 1939 roku wywieziony. Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 043/2-036 z kwietnia 1940 roku.

Ignacy Przybylski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).