
Piotr Ogiński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 21 maja 1902 rok Brudzewo, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 20-22 kwietnia 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Andrzeja i Józefy z domu Karwackiej, urodził się 21 maja 1902 roku w Brudzewie w województwie poznańskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnej w Warszawie z 1929 roku. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1935 roku i przydzielony do 1. Szpitala Okręgowego w Warszawie.
Ukończył gimnazjum w Kaliszu. Absolwent Wydziału Farmacji Uniwersytetu Warszawskiego (1939). Farmaceuta, pracownik apteki w Warszawie.
Żonaty ze Stanisławą, miał dwie córki: Jolantę i Hannę (24.09.1939 – ojciec jej nigdy nie zobaczył).
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 035/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Piotr Ogiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]



źródło zdjęć: https://nasi-bliscy.federacja-katyn.org.pl/portrety/oginski-piotr/
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Piotr Ogiński otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Towarzystwu Przyjaciół Brudzewa im. Wojciecha z Brudzewa przy ulicy
Powstańców Wielkopolskich 35.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
