Kazimierz Nowak

Posterunkowy Policji Województwa Śląskiego, syn Józefa i Heleny z domu Koczorowskiej, urodził się 18 stycznia 1901 roku w Ignacewie w powiecie wągrowieckim. Od 1903 roku mieszkał wraz z rodziną w Królewskiej Hucie, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie praktykował u rzeźnika.
W kwietniu 1920 roku w okolicach Sosnowca przedostał się do Polski i zgłosił się jako ochotnik do służby wojskowej. 9 maja 1920 roku przyjęty do Wojska Polskiego i wcielony do 57. Pułku Piechoty, w szeregach którego walczył na froncie.
13 stycznia 1921 roku bezterminowo urlopowany i odesłany na Górny Śląsk do pracy przedplebiscytowej. W tym okresie należał do Towarzystwa Samopomocy Górnoślązaków byłych Jeńców Wojennych. W okresie plebiscytu brał udział w ochronie polskich placówek i działaczy plebiscytowych. 3 maja 1921 roku wstąpił do wojsk powstańczych i uczestniczył w III postaniu śląskim w szeregach tzw. kompanii hallerowskiej 4. Pułku Piechoty, przemianowanego później na 10. Pułk Piechoty (w Grupie Środek). Zdemobilizowany 7 lipca 1921 roku.
18 czerwca 1922 roku przyjęty do nowo powstałej Policji Województwa Śląskiego i jako posterunkowy służył w komisariacie w Chorzowie.
Odznaczony Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy, Odznaką Miecze Hallerowskie, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

2 września 1939 roku wraz z całą policją śląską wycofał się na wschód. Dotarł do Lwowa, gdzie został aresztowany przez NKWD.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 057/3-063 z maja 1940 roku.

Kazimierz Nowak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).