Ignacy Nawrocik
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 27 lipca 1892 rok Działyń koło Gniezna, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 22-25 kwietnia 1940 roku
Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jana i Anastazji z domu Woźniak, urodził się 27 lipca 1892 roku w Działyniu koło Gniezna. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej na froncie zachodnim. Po powrocie z wojny zgłosił się do oddziału powstania wielkopolskiego. Był żołnierzem 4. Pułku Strzelców Wielkopolskich i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Do policji przyjęty został w 1921 roku i przydzielony na posterunek Policji Państwowej w Lewicach w powiecie międzychodzkim, gdzie służył do września 1939 roku.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Żonaty z Franciszką, miał syna Edmunda i córkę Czesławę. Z obozu przesłał dwie pocztówki do rodziny, jedna przyszła na początku stycznia, a druga w lutym. Wiadomości otrzymali również dziadkowie i bliżsi znajomi.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 038/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Ignacy Nawrocik został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 3, 10, 15, 19, 253
Powiadomienie z 58 Pułku Piechoty Wlkp
Sierż. Nawrocik pełnił służbę w Wojsku Polskim od stycznia 1919 zgłosiwszy się do p.p.Wlkp. w polu. Przy II Komp. Zap. Pełnił służbę sierż. sztab.
N. zachował się podczas całego pobytu wzorowo. W służbie zawsze
punktualnym, trzeźwym, moralnie przykładnym żołnierzem
Wobec swych podwładnych konsekwentny, w obejściu z ludźmi szlachetny,
wobec siebie i innych otwarty, tak iż ja pod każdym względem drugiemu na wzór stawić mogę.
Podpisał: Siempiński, Ppr i dowódca kompanii
Wolsztyn d. 1.V.1920
źródło: materiały udostępnione przez Muzeum Armii Poznań
Życiorys Ignacego Nawrocika
spisany przez żonę Franciszkę
Mąż mój Nawrocik Ignacy syn Jana i Anastazji z d. Woźniak urodzony 27.VII.1892 w Działyniu gmina Gniezno, wieś pow. Gniezno woj. Poznańskie narodowości polskiej, syn robotnika rolnego na majątku w Działyniu. W 14-tym roku życia umiera ojciec męża, sam będąc najstarszym synem wyjedzie do Westfalii gdzie pracuje jako górnik
w kopalni węgla w Recklinghausen do 21. roku życia, po czym zostaje jako poborowy (..) do wojska niemieckiego gdzie zastaje go pierwsza wojna światowa. Przez cały okres wojny jest na froncie zachodnim. Już 29 grudnia 1918 r. zgłasza się jako powstaniec wielkopolski do 4. Pułku Strzelców Wlkp. w Gnieźnie. Bierze udział w walkach pod Nakłem i Bydgoszczą. 4.Pułk Strzelców Wlkp. zostaje wysłany na front
wschodni lecz mąż po kilku miesięcznym pobycie wraca do baonu zapasowego w Wolsztynie skąd zostaje przeniesiony do żandarmerii wojskowej a od roku 1921 do Policji Państwowej w Świechocinie pow. Międzychód a od 1924 r. w Lewicach pow. Międzychód gdzie był do 1.IX.1939 r. W dniu 1.IX.1939 ewakuowany uciekł do ZSRR
ponieważ hitlerowcy jeszcze przed 1.IX.39 przysyłali listy z groźbami zlikwidowania go. W okresie międzywojennym mąż należał jedynie do Związku Rezerwistów R.P.
Od roku 1928 jest właścicielem domu (…) i 19 arów ogrodu w Lewicach pow. międzychodzki. Według orzeczenia Sądu Grodzkiego w Międzychodzie mąż został uznany za zmarłego w dniu 9.V.1947 na terenie ZSRR.
Adres męża i mój do 1939 r.: Lewice pow. Międzychód woj. Poznańskie tak samo podczas okupacji i po wojnie, jedynie od 1.IX.1939 mąż zaginął.
Stwierdzam pod rygorem odpowiedzialności z art.4 ustawy emerytalnej iż powyższe wypełniłam według najlepszej wiedzy dokładnie i wyczerpująco
Nawrocikowa Franciszka
Lewice, dnia 7 sierpnia 1950 r.
źródło: materiały udostępnione przez Muzeum Armii Poznań
