Antoni Kruś

Podporucznik rezerwy, syn Walentego i Stanisławy z domu Cichej, urodził się 26 maja 1900 roku w Zapuście w powiecie szamotulskim. Absolwent kursu batalionowego dla podchorążych rezerwy 57. Pułku Piechoty w Śremie. Podporucznikiem od 1929 roku. W 1939 roku zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 14. Dywizji Piechoty w ramach Pułku Piechoty. Brał udział w kampanii wrześniowej, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Nauczyciel, kierownik szkół powszechnych w Wielkopolsce. W latach 1924-1937 był kierownikiem szkoły powszechnej w Otorowie. Szkolna kronika, którą bardzo skrupulatnie prowadził przetrwała do czasów obecnych, stając się cennym źródłem wiedzy na temat historii placówki w okresie międzywojnia.

Żonaty z Bogumiłą z domu Poprawską, miał dwóch synów: Mirosława i Wiesława.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Antoni Kruś został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Antoniego Krusia zostały odnalezione: książeczka oficerska, legitymacja urzędnika państwowego oraz ryngraf z Matką Boską z napisem: „Mirkowi. Matka chrzestna 18.IV.1938″ (02212).