Jan Krawczyk

Przodownik Policji Państwowej, syn Piotra i Józefy z domu Misiak, urodził się 30 września 1898 roku w Czerminie w powiecie mieleckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył siedem klas szkoły wiejskiej.
Służył w Legionach Polskich w trakcie I wojny światowej oraz Wojsku Polskim podczas wojny polsko-bolszewickiej.
W 1921 roku wstąpił do Policji Państwowej. Służył m.in. na posterunku Policji Państwowej w Lutowiskach w powiecie leskim oraz w komisariacie Policji Państwowej w Drohobyczu. We wrześniu 1939 roku, w stopniu przodownika był komendantem posterunku Policji Państwowej w Rychcicach w powiecie drohobyckim.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty, miał dwoje dzieci.

Aresztowany 20 września 1939 roku w Dolinie. 25 listopada 1939 roku przekazany z więzienia w Stanisławowie do juchnowskiego obozu przejściowego NKWD, skąd 21 grudnia 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 012/3 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Krawczyk został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).