Jan Kofluk

Porucznik w stanie spoczynku, syn Teodora i Antoniny z domu Gauder, urodził się 25 maja 1885 roku w Kołomyi. W 1919 roku ochotnik Wojska Polskiego.
Był sekretarzem w Wojskowym Sądzie Okręgowym nr VII w Poznaniu. Porucznikiem mianowany 1 grudnia 1922 roku. W 1923 roku ukończył kurs w Centralnej Szkole Podoficerskiej Piechoty w Grudziądzu. W 1931 roku przeniesiony w stan spoczynku.

Żonaty z Rozalią z domu Sapian, miał syna Zbigniewa.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/3 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Kofluk został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Jana Kofluk zostały odnalezione: dowód osobisty, karta mobilizacyjna, świadectwo szczepienia w Kozielsku oraz wizytówki (02967).