Podporucznik rezerwy, syn Michała i Anny z domu Rosłanowskiej, urodził się 28 października 1908 roku w Starym Czortkowie, w województwie tarnopolskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim z 1929 roku. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 roku. W 1936 roku przydzielony do 24. Pułku Artylerii Lekkiej. W kampanii wrześniowej dowódca ambulatorium weterynaryjnego 25. Pułku Artylerii Lekkiej.
Absolwent Akademii Weterynaryjnej we Lwowie z 1935 roku. Mieszkał w Turku. Pracował jako miejski lekarz weterynarii w Poddębicach koło Łodzi.
Żonaty z Ireną z Gałków.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/5 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Tadeusz Szymon Kocowicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Tadeusza Szymona Kocowicza zostały odnalezione: dowód osobisty, świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr 2998, karta pocztowa oraz złoty medalik z datą 8.VI.1911 z łańcuszkiem (03153).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
https://wilwet.pl
