Kapitan, syn Waleriana i Kornelii z domu Lgockiej, urodził się 21 lutego 1899 roku w Kaliszu. Absolwent Szkoły Realnej w Kaliszu (późniejsze Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki). Był jednym z założycieli kaliskiego harcerstwa, drużynowym 1. Kaliskiej Drużyny Skautowej im. Tadeusza Kościuszki, a następnie komendantem obwodu kaliskiego.
Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W 1919 roku ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie oraz kurs informacyjny dla oficerów piechoty. Od 1918 roku pełnił służbę w Wojsku Polskim kolejno w 29. Pułku Strzelców Kaniowskich, 71. Pułku Piechoty w Zambrowie, 32. Pułku Piechoty w Modlinie oraz w batalionach Korpusu Ochrony Pogranicza „Snów” i „Borszczów”. W maju 1939 roku został dowódcą Batalionu Obrony Narodowej „Mazurski II”, równocześnie pełnił funkcję komendanta Mławskiego Obwodu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Żonaty z Barbarą z domu Hertz.
W kampanii wrześniowej Batalion walczył w składzie 20 Dywizji Piechoty (Armia Modlin). W dniach 1-3 września 1939 walczył w bitwie pod Mławą, a następnie w obronie Warszawy (odcinek Warszawa – Wschód, pododcinek Południowo-Wschodni). Dowódcą był Kpt. Józef Stanisław Kiernożycki, komendant mławskiego Obwodu WF i PW. Ranny 4 września pod Mławą.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Józef Kiernożycki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 2, 9, 19, 37
