Ignacy Kaczmarek
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 8 lipca 1895 rok Jerka, powiat kościański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): przodownik Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Kijów-Bykownia
Przodownik Policji Państwowej, syn Michała i Jadwigi, urodził się 8 lipca 1895 roku w Jerce w powiecie kościańskim. W 1909 roku ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Jako uczeń brał udział w strajku szkolnym. W 1911 roku wyjechał do Lünen (Westfalia), gdzie podjął pracę jako górnik. Działał w miejscowych organizacjach polskich, m.in. w Towarzystwie Gimnastycznym Sokół. W 1915 roku został powołany do służby w armii niemieckiej. Zdemobilizowany 25 grudnia 1918 roku w stopniu szeregowego. Powrócił do pracy w kopalni i działalności społecznej. Zwerbowany w Niemczech do służby policyjnej, w początkach 1920 roku powrócił do kraju. 15 lutego 1920 roku przyjęty został do Policji Państwowej jako posterunkowy. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej służył w Policji Państwowej miasta Lwowa w Komisariacie Kolejowym, awansując 1 stycznia 1931 roku do stopnia starszego posterunkowego, a 1 kwietnia 1939 roku do stopnia przodownika.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 071/2-045 z 1940 roku.
Ignacy Kaczmarek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 5, 23