Michał Jarolewski

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jakuba i Józefy z domu Płóciennik. Urodził się 26 sierpnia 1894 roku w Stanisławowie w powiecie wrzesińskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej był w armii niemieckiej. Wzięty do niewoli w 1917 roku. Razem z Armią Hallera wrócił do Polski. W Wojsku Polskim od 19 listopada 1918 roku do 31 stycznia 1921 roku.
Od 5 września 1921 roku w Policji Państwowej. W 1939 roku służył na posterunku w Mohylanach. We wrześniu 1939 roku służył na posterunku w KOP w Zdołbunowie (na zachodniej Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu zdołbunowskiego).
Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty z Joanną z domu Pacanowską, miał syna.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 030/1 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 17-21 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z dnia 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.