Zygmunt Aleksander Hetper
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 6 września 1887 rok Krynica, powiat nowosądecki, województwo krakowskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik piechoty rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Porucznik piechoty rezerwy, syn Leopolda i Józefy z domu Kisielewskiej, urodził się 6 września 1887 roku w Krynicy w powiecie nowosądeckim. Wcielony do armii austriackiej, walcząc w lipcu 1916 roku, trafił do niewoli rosyjskiej i przebywał na Syberii do 1920 roku. W Wojsku Polskim służył po powrocie do kraju w 58. Pułku Piechoty. Zdemobilizowany rok później. W 1926 roku odbył przeszkolenie dla oficerów rezerwy. Przydzielony do oficerskiej kadry Okręgu Korpusu VII.
W 1905 roku ukończył gimnazjum klasyczne w Tarnowie. Absolwent Wydziału Chemii Politechniki Lwowskiej z 1914 roku. W lipcu 1921 roku złożył drugi egzamin państwowy na wydziale Chemii Technicznej Politechniki we Lwowie, uzyskując stopień inżyniera chemika. Był dyrektorem Państwowego Zakładu Badania Żywności. Wykładowca na Uniwersytecie Poznańskim oraz w Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Poznaniu. Wybitny działacz turystyki na Sądecczyźnie. Współautor wydanego w 1928 roku przewodnika turystycznego: Krynica, Żegiestów, Muszyna i okolice. Mieszkał w Poznaniu.
Żonaty od 1914 roku z Aleksandrą z domu Hetper, z którą miał syna Jerzego oraz od 1928 roku ze Stefanią z domu Trojanowską, z którą miał dwie córki: Barbarę i Halinę.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Zygmunt Aleksander Hetper został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Pamięci pracowników uczelni poznańskich – ofiar zbrodni katyńskiej [13]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Pisane miłością. Losy wdów katyńskich, tom 2 [27]
źródło: * materiały własne
źródło: * materiały własne
źródło: * materiały własne
źródło: * materiały własne
Szpital polowy (Bursa)
Ołykow koło Łucka
W.P. Stefania Trojanowska-Hetperowa
Brześć n. B.
Zygmuntowska 90
11.X.1939
Kochani! Jestem tu czwarty tydzień, chory na półpasiec. Wczoraj była komisja lekarska (sowiecka) i obiecali nas puścić do domu w ciągu trzech dni. Wybieram się do Was, ale nie wiem czy ruch kolejowy normalny, mówią, że trzeba jechać naokoło przez Sarny i Pińsk. W razie przeszkód będę kierować się do Lwowa, lub ulokuję się gdzieś w przemyśle koło Równego lub w szkolnictwie. W razie braku dalszych wiadomości dowiaduj się tu u Jadwigi Pawlusiowej (3 maja 57). Adres władzy szpitalnej, która się nami zajęła jest „Pep” (Dz Worobiew) Łuck Gimnazjum kupieckie
Ucałowania
Zygmunt
źródło: * materiały własne
Starobielsk
Dońskie Zagłębie (Donbas)
29.XI.1939
Jestem tu 2 tygodnie. Czuję się nieźle, chociaż zapalenie nerwów jeszcze długo będzie się przypominało. Jak żyjecie, jak finanse? Czy wiesz co o mieszkaniu? Pisz oględnie, ale nie czekając na list ode mnie. Adresuj tak jak podałem. Napisz do Mamy i Staszka. Basiu, czy uczysz się?
Ucałowania wszystkim – Zygmunt
Ucałowania
Zygmunt
Starobielsk
8.III.1940
Stefuś kochana! Od twego wyjazdu z B. nie mam wiadomości, co mnie ogromnie niepokoi. Ze stycznia mam wiadomość od Staszka (Połczyńska 39) i twego Romana, który go tam odwiedził. Zima już mija szczęśliwie, mimo że ubrany jestem marnie zdrowie mi jako tako dopisuje. Nic mi nie posyłaj tylko pisz. Pisał Staszek że jest tam Janka i Ewa. Dużo o Was myślę i miłość nasza i doświadczenie utrzymuje mnie w równowadze. Niech Basia coś napisze i Halusia coś podyktuje. Piszcie co tydzień. Z pozdrawlaju. N.S. mało tu wiadomości. Znoście wszystko cierpliwie.
Ucałowania Mamie i wszystkim.
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Zygmunt Aleksander Hetper otrzymał swój Dąb Pamięci przy Liceum Ogólnokształcącym Zakonu Pijarów w Krakowie na ulicy
Akacjowej 5.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
