
Ignacy Frąckowiak
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 25 lipca 1907 rok Sarbinowo, powiat gostyński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik piechoty rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Podporucznik piechoty rezerwy, syn Ignacego i Marianny z domu Klausińskiej, urodził się 25 lipca 1907 roku w Sarbinowie w powiecie gostyńskim. Absolwent Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 10 z 1929 roku. Odbył ćwiczenia rezerwy w 70. Pułku Piechoty w latach 1931, 1933, 1935 i 1937. Dowódca plutonu. 29 lipca 1932 roku mianowany podporucznikiem piechoty ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 roku i przydzielony do 70. pułku piechoty w Pleszewie. Ćwiczenia w rezerwie odbywał w swoim pułku w latach 1931, 1933, 1935 i 1937. Był przygotowany do dowodzenia plutonem strzelców. 30 sierpnia 1939 roku zmobilizowano go do ośrodka zapasowego 17. Dywizji Piechoty w Skierniewicach.
Uczęszczał do szkoły elementarnej w Poniecu. Od 28 czerwca 1921 roku pobierał nauki w szkole przygotowawczej przy seminarium nauczycielskim w Rawiczu. Następnie uczył się w seminarium. Egzamin maturalny zdał 23 maja 1928 roku w Rawiczu, uzyskując jednocześnie uprawnienia do nauczania w szkołach powszechnych na stanowisku nauczyciela tymczasowego. Jako nauczyciel pracował w Bułakowie koło Pogorzeli, Wyrębinie w powiecie koźmińskim i w Gościejewie. 2 maja 1933 roku zdał egzamin na nauczyciela szkół powszechnych i uzyskał praktyczne kwalifikacje zawodowe. 1 września 1935 roku inspektor szkolny w Ostrzeszowie przeniósł go do szkoły w Zalesiu Wielkim w powiecie krotoszyńskim, gdzie pracował do wybuchu wojny.
Żonaty z Józefą z domu Miedzińską, miał syna Romualda (1934) i córkę Bożenę (1936).
Wycofywał się z batalionami ośrodka przez Warszawę i Chełm. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzony w obozie w Starobielsku. Pierwszą wiadomość o pobycie w obozie przekazał rodzicom przez znajomego, szeregowego, który został wymieniony z Niemcami i wrócił do domu. W grudniu rodzice otrzymali pocztówkę ze Starobielska, w styczniu 1940 roku dotarły do żony dwie karty pocztowe; druga z datą 28 listopada 1939 roku. W styczniu i w lutym wysłał jeszcze dwie karty pocztowe do domu, w marcu nadesłał pocztówkę do znajomego nauczyciela z Łagiewnik koło Kobylina, Szukalskiego, z prośbą o informacje o rodzinie, gdyż dotychczas nie otrzymał żadnej wiadomości z domu. Żona pisała do męża, odpowiadając na korespondencję od niego.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Ignacy Frąckowiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Został uhonorowany wśród zamordowanych na Krzyżu Katyńskim w Krotoszynie.
Literatura: 2, 11, 17, 19, 155

Krzyż Katyński w Krotoszynie
Postawiony i poświęcony na cmentarzu parafialnym w Krotoszynie
w 51 rocznicę zbrodni katyńskiej, w dniu 18 maja 1991 roku.
Z inicjatywy rodzin ofiar zamordowanych przez NKWD w Katyniu i innych miejscach kaźni, a pochodzących z regionu Krotoszyna lub związanych z powiatem krotoszyńskim.
Krzyż ma 5 metrów wysokości. Pośrodku spleciony sznur symbolizuje skrępowane ręce zamordowanych oficerów.
U podstaw Krzyża wmurowano ozdobną urnę z ziemią katyńską.
„A jeśli komu droga otwarta do nieba,
Tym co służą Ojczyźnie”
Jan Kochanowski
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzy%C5%BC_Katy%C5%84ski_w_Krotoszynie