Czesław Dachtera
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 24 maja 1908 rok Luchlin, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 11-13 maja 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Anny z domu Kempińskiej, urodził się 24 maja 1908 roku w Luchlinie w województwie poznańskim. Absolwent kursu w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7a w Jarocinie z 1931 roku. Podporucznikiem mianowany 11 marca 1935 roku i przydzielony do 64. Pułku Piechoty. W kwietniu 1939 roku przeniesiony do korpusu służby zdrowia, do 8. Szpitala Okręgowego.
Absolwent Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego (farmacja) Uniwersytetu Poznańskiego z 1935 roku. W 1939 roku zatrudniony w aptece w Poznaniu.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 059/1 z maja 1940 roku. Rozstrzelany 11-13 maja 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Czesław Dachtera został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Został umieszczony na pamiątkowej tablicy w Skokach (2009) oraz na tablicy pamięci farmaceutów wielkopolskich w Poznaniu (2023).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
https://www.gmina-skoki.pl/wp-content/uploads/2010/12/skoki-08_katyn.pdf
Cmentarz w Skokach
(…) Na terenie cmentarza pochowano żołnierzy walczących w Powstaniu Wielkopolskim, w wojnie bolszewickiej, podczas obu wojen światowych, zamordowanych w Katyniu oraz w Powstaniu Warszawskim. Spoczywają tu też lekarze, artyści, społecznicy, politycy, księża i nauczyciele. Na całe szczęście znaleźć groby bohaterów wojennych jest łatwo, ponieważ przy każdym znajduje się wbita w ziemię flaga z orłem (…).
Na bramie wejściowej umieszczono tablice pamiątkowe. Ta na lewym słupie mówi o 42 powstańcach pochowanych na cmentarzu. Poniżej niej znajduje się tablica z nazwiskami 31 powstańców pochodzących ze Skoków i okolic, spoczywających na innych cmentarzach. Na prawym słupie bramy zawieszono tablicę, w której umieszczono urnę z ziemią z mogił katyńskich i miednojskich. Metalowa tablica upamiętnia żołnierzy polskich i funkcjonariuszy policji urodzonych na skockiej ziemi. Wymieniono na niej osoby zamordowane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu, Charkowie i Kalininie-Twerze.
źródło: https://pojezierze24.pl/aktualnosci/cmentarz-w-skokach-nekropolia-wypelniona-historia,12790
TABLICA FARMACEUTÓW WIELKOPOLSKICH
Ponad jedną trzecią farmaceutów wymienionych na tablicy stanowią ofiary zbrodni katyńskiej, a przecież to nie wszyscy. Brakuje nazwisk
Maksymiliana Elke (1901-1940), absolwenta poznańskich studiów farmaceutycznych w 1927 roku, a także Kazimierza Wysockiego (1892-1940), właściciela apteki w Opalenicy, który w 1939 roku został zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu. W Lesie
Katyńskim strzałem w potylicę Rosjanie zamordowali również Antoniego Majorowicza, właściciela Apteki im. Adama Mickiewicza przy ul. Mickiewicza w Poznaniu. W 1939 roku Julian Nietupski (1893-1940) był kierownikiem apteki 7. Szpitala Okręgowego Korpusu nr VIII w Poznaniu. Uczestniczył w kampanii wrześniowej i po jej zakończeniu znalazł się w niewoli sowieckiej. Zginął w Katyniu. Kilka dni później NKWD przyszło po jego żonę, dzieci i dalszych krewnych. Wszyscy zostali zesłani na Sybir. W siedzibie NKWD w Charkowie zginął Stefan Mroczkiewicz (1905-1940), który w 1931 roku ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Przez kilka lat pracował w Aptece „Pod Złotym Lwem” w Poznaniu, następnie uzyskał dyplom Oficerskiej Szkoły Sanitarnej i przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Apteki Centralnej przy ul. Gdańskiej. Zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu, wraz z nim znalazł się na wschodzie Polski i trafił do obozu w Starobielsku. Został zastrzelony w siedzibie NKWD w Charkowie.
Polegli farmaceuci byli bardzo młodzi i kreatywni. Wielkopolska Okręgowa Izba Aptekarska i Oddział PTFarm w Poznaniu ze swoją Sekcją Historii Farmacji zatroszczyli się o zachowanie pamięci o nich i okolicznościową tablicą wpisały ich tragiczne losy w dzieje Poznania.
źródło: https://farmacjawielkopolska.pl/uploads/farmacja/21/PDF.pdf