Stanisław Czak

Podporucznik piechoty rezerwy, syn Walentego i Karoliny z domu Zegartowskiej, urodził się 8 czerwca 1891 roku w Pieniakach, powiat Brody, województwo tarnopolskie – na Podolu. Od września 1911 roku należał do Związku Strzeleckiego we Lwowie. 10 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i walczył w ich szeregach. Po kryzysie przysięgowym został zwolniony z Legionów i 20 września 1917 roku powołany do armii austriackiej. Walczył na froncie włoskim. 10 lutego 1919 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego w stopniu plutonowego i został przydzielony do 14. Pułku Piechoty, z którego 3 września 1919 roku został zwolniony. 29 lipca 1920 roku ochotniczo zgłosił się do służby liniowej. Został formalnie wcielony do 40. Pułku Piechoty z jednoczesnym odkomenderowaniem na faktycznie zajmowane stanowisko w Dowództwie Okręgu Generalnego i tam też 21 grudnia 1920 roku został mianowany podporucznikiem piechoty z dniem 1 grudnia 1920 roku. 30 grudnia 1921 roku został odkomenderowany do Zakładu Leczniczo-Szkolnego dla Inwalidów we Lwowie, a 10 lutego 1922 roku powrócił do 38. Pułku i tego samego dnia został zwolniony do rezerwy. W lipcu 1939 roku został w rezerwie awansowany do stopnia porucznika piechoty, ze starszeństwem 19 marca 1939 roku.
Stanisław Czak został odznaczony Krzyżem I. Brygady. Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lipca 1932 roku został odznaczony także Krzyżem Niepodległości. Otrzymał też Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 i Brązowy Medal „Za Długoletnią Służbę”.

W 1911 roku uzyskał świadectwo dojrzałości w Gimnazjum im. Rudolfa w Brodach (zdał maturę 8 czerwca 1911 roku). W latach 1912 – 1914 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego im. Jana Kazimierza. W 1919 roku powróciwszy z frontu do Lwowa kontynuował studia, uzyskując w lipcu 1920 roku absolutorium na Uniwersytecie Lwowskim. Po zwolnieniu do rezerwy zdał brakujące egzaminy państwowe i 12 lipca 1922 roku rozpoczął aplikację sędziowską przy Sądzie Okręgowym w Stanisławowie. 18 października 1926 roku zdał egzamin sędziowski, a 13 kwietnia 1927 roku został mianowany podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Ostrowie Wielkopolskim. 22 maja 1931 roku awansował na wiceprokuratora przy Sądzie Okręgowym w Inowrocławiu, a w 1932 roku przeniesiono go na równorzędne stanowisko do Bydgoszczy. W 1936 roku został przeniesiony do Sądu Okręgowego w Poznaniu jako wiceprokurator w wydziale zamiejscowym w Lesznie. Latem 1939 roku mianowany został prokuratorem przy Sądzie Okręgowym we Lwowie. Mieszkaniec Leszna od 1935 roku.

Żonaty z Janiną.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa nr 055/2-057 z maja 1940 roku. Widnieje pod pozycją 15201 na Ukraińskiej Liście Katyńskiej.

Stanisław Czak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Nazwisko prokuratora Stanisława Czaka zostało również umieszczone na uroczyście odsłoniętej w siedzibie Prokuratury Krajowej w dniu 17 września 2020 roku tablicy, upamiętniającej prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej, którzy oddali życie za Ojczyznę w latach 1939–1945.