Bronisław Cichowski

Podporucznik rezerwy, syn Jakuba i Franciszki z domu Jantz, urodził się 20 października 1891 roku w Byszkach w gminie Kaczory w powiecie chodzieskim. Działacz niepodległościowy w powiecie krotoszyńskim i koźmińskim. W latach 1914 – 1918 służył w wojsku niemieckim. W 1920 roku przydzielony został do 15. Pułku Artylerii Polowej – uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a następnie do VIII. Okręgu Korpusu. W 1939 roku zmobilizowany do Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu.
Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Pile. Po demobilizacji pracował jako nauczyciel w Szkole Powszechnej w Bninie (Wielkopolska). Od 1925 nauczyciel w Szkole Powszechnej w Zawadzie w powiecie Świecie nad Wisłą.

Żonaty z Zofią z domu Kaczmarek, miał sześcioro dzieci, dwóch synów: Eugeniusza i Mariana oraz trzy córki Anicetę, Zofię i Krystynę (szóste dziecko zmarło w pierwszym roku, nieznane z imienia).

We wrześniu 1939 został powołany do służby żandarmerii w Grudziądzu. W nieznanych okolicznościach dostał się do sowieckiej niewoli. List datowany 29 listopada 1939, wysłany z obozu jenieckiego w Kozielsku, rodzina otrzymała w styczniu 1940.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/1 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Bronisław Cichowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).