Zygmunt Chudziak

Podporucznik piechoty rezerwy, syn Michała i Rozalii z domu Mazurkiewicz, urodził się 18 października 1912 roku we Wrześni. Absolwent dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy piechoty przy 69. Pułku Piechoty w Gnieźnie z 1934 roku. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku. Przydzielony do 68. Pułku Piechoty, a następnie do 4. Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy w latach 1935, 1938 i 1939 jako dowódca plutonu.
Absolwent państwowego gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni z 1933 roku. Instruktor Junackich Hufców Pracy, harcerz i dowódca plutonu w 1938 roku. Mieszkał w Cieszynie.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Zygmunt Chudziak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).