Leon Chałupka

Posterunkowy Policji Państwowej, syn Władysława i Franciszki z domu Jędrzejczak, urodził się 14 marca 1897 roku w Biskupicach. W 1911 roku ukończył cztery klasy szkoły ludowej w Biskupicach, po czym pracował jako górnik. 5 maja 1916 roku został powołany do armii niemieckiej i walczył w I wojnie światowej na froncie zachodnim. Został ranny. 26 października 1918 roku pod Cambrai dostał się do niewoli francuskiej. Z obozu jenieckiego 4 grudnia 1918 roku zgłosił się do Armii Hallera we Francji i został przydzielony do taborów 6. Dywizji Strzelców (późniejszej 12. Dywizji Piechoty), z którą wiosną 1919 roku wrócił do kraju i walczył w jej szeregach do końca wojny. Zwolniony z wojska 6 marca 1921 roku w stopniu szeregowego, pracował jako cieśla i stolarz.
1 grudnia 1923 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa tarnopolskiego. Służył kolejno na posterunku w Kopyczyńcach, od 24 marca 1925 roku w województwie białostockim, a od 14 listopada ponownie na terenie województwa tarnopolskiego. Został przydzielony do stanu Policji Państwowej powiatu Kamionka Strumiłowa, od 31 lipca 1926 roku przeniesiony do stanu Policji Państwowej powiatu Tarnopol i przydzielony do Komisariatu w Tarnopolu; jako cieśla w 1928 roku został delegowany do robót budowlanych w koszarach posterunku Potutory. 30 marca 1936 roku przeniesiony na posterunek w Borkach Wielkich, gdzie służył do września 1939 roku. 1 lipca 1924 roku stabilizowany w stopniu posterunkowego.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Marią Bundzelak primo voto Strutyńską, wychowywał troje jej dzieci z pierwszego małżeństwa, dwóch synów: Romana i Michała oraz córkę Katarzynę.

Aresztowany przez NKWD po raz pierwszy 9 października 1939 roku i zwolniony po kilku dniach; ponownie aresztowany 29 listopada 1939 roku i ponownie zwolniony. Aresztowany po raz trzeci 10 grudnia 1939 roku i osadzony w więzieniu w Tarnopolu.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa nr 041/1-041 z kwietnia 1940 roku.

Leon Chałupka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).