Tadeusz Jarosław Baranowski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 17 listopada 1901 rok Szówsk koło Jarosławia, województwo lwowskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik kawalerii rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 9-11 kwietnia 1940 roku
Porucznik kawalerii rezerwy, syn Stanisława i Zofii z domu Filipowskiej herbu Rawicz, urodził się 17 listopada 1901 roku w Szówsku koło Jarosławia. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku w składzie 215. Pułku Ułanów. 18 sierpnia 1920 roku w grupie pułkownika Aleksandrowicza zdobył Brodnicę i w pościgu za rosyjską dywizją strzelców zdobył jeńców oraz trzy sztandary, które po zakończeniu bitwy nad Wisłą uroczyście przywiózł do Poznania. W listopadzie 1920 roku urlopowany w celu dokończenia nauki. W 1924 roku powołany do odbycia obowiązkowej służby wojskowej. Zwolniony do rezerwy i wcielony do 7. Pułku Strzelców Konnych. Odbył szkolenia wojskowe w latach 1927, 1928, 1931 i 1937. 6 sierpnia 1927 roku awansowany do stopnia podporucznika kawalerii rezerwy, a porucznikiem mianowany 21 listopada 1931 roku. W 1939 roku otrzymał przydział do Ośrodka Zapasowego Wielkopolskiej Brygady Kawalerii.
Uczęszczał do gimnazjów w Kępnie, gdzie był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana, we Wrocławiu i w Śremie. Maturę zdał w gimnazjum w Bydgoszczy w 1924 roku. Z zawodu był agronomem. Urzędnik Urzędu Skarbowego w Nowym Tomyślu. Pracował również w majątku (380 ha) ojca Stanisława w Nowej Wsi
Podgórnej.
Kawaler.
Wymieniony w liście Stefana Frąckowiaka z obozu w Kozielsku do rodziny.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 014 z 4 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Tadeusz Jarosław Baranowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych na tablicy Synów Ziemi Nowotomyskiej (2010).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Nowotomyska lista Katyńska. Historia i pamięć. [12]
Pomnik katyński we Wrześni w 55 Rocznicę Mordu [14]
Żołnierska droga przez Mękę. Wielkopolanie w obozach sowieckich [17]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
źródło: Zdjęcie rodziny Baranowskich oraz fotografia Tadeusza Jarosława Baranowskiego z „Księgi Łez. Ofiary zbrodni katyńskiej z ziemi wrzesińskiej” Jacek Mirecki, Michał Pawełczyk.
Tablica katyńska w Nowym Tomyślu
Wiecznej pamięci zamordowanych oficerów Wojska Polskiego
w Katyniu i Charkowie oraz funkcjonariuszy Policji
zamordowanych w Twerze i innych miejscach kaźni w 1940 roku
na rozkaz Stalina przez sowieckie NKWD
synom ziemi nowotomyskiej.
W Parku Miejskim przy ulicy Tysiąclecia 31 maja 2010 roku odsłonięto pamiątkową tablicę ofiar zbrodni katyńskiej. To nowe Miejsce Pamięci jest poświęcone 22 bohaterom, którzy własną krwią zapłacili za wierność swej Ojczyźnie. Inicjatorem lokalnej akcji upamiętniającej pomordowanych z rąk NKWD byli nauczyciele i dyrekcja Gimnazjum im. Feliksa Szołdrskiego w Nowym Tomyślu.
Do aktywnego udziału w projekcie sadzenia dębów zaproszono następujące szkoły:
Szkołę Podstawową nr 1 w Nowym Tomyślu
Szkołę Podstawową nr 2 w Nowym Tomyślu
Szkołę Podstawową w Borui Kościelnej
Szkołę Podstawową w Bukowcu
Szkołę Podstawową w Jastrzębsku Starym
Szkołę Podstawową w Sątopach
Szkołę Podstawową w Wytomyślu
Gimnazjum w Borui Kościelnej
Zespół Szkół Zawodowych i Licealnych im. dra Kazimierza Hołogi w Nowym Tomyślu.