Czesław Stefan Zieliński

Podporucznik rezerwy, syn Kazimierza i Zofii z domu Zarzeckiej, urodził się 1 września 1903 roku w Turku. W 1920 roku żołnierz 205. Pułku Piechoty. Ranny pod Oranami. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnej w Warszawie z 1933 roku. Przydzielony do 10., a następnie do Szpitala Okręgowego. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1935 roku.
Ukończył czteroklasowe Progimnazjum Męskie w Turku (matura 1924). Zastępca hufcowego w Komendzie Męskiego Hufca Tureckiego. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego z 1937 roku. Lekarz Pogotowia Ratunkowego w Łodzi, a od 1938 roku dyrektor Kliniki Neurologicznej w Poznaniu.

Żonaty z Marią z domu Jaskólską, miał syna Jerzego.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/2 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Czesław Stefan Żeliński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Czesława Zielińskiego została odnaleziona książeczka oficerska (03801).