Kazimierz Woźny w mundurze

Kazimierz Henryk Woźny

DANE PODSTAWOWE

Data i miejsce urodzenia: 18 stycznia 1895 rok Środa Wielkopolska, powiat średzki, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 13-14 kwietnia 1940 roku

Porucznik rezerwy, syn Jana i Wiktorii z domu Fligier, urodził się 18 stycznia 1895 roku w Środzie Wielkopolskiej. W 1916 roku powołany do wojska niemieckiego walczył na froncie francuskim. Ranny. Zwolniony w listopadzie, powrócił do rodzinnego miasta i przystąpił do tajnej organizacji przygotowującej powstanie wielkopolskie. Z chwilą wybuchu powstania był w składzie I Kompanii Ochotniczej Średzkiej, później w 3. batalionie II grupy Zachodnich Wojsk Wielkopolskich. Uczestniczył w walkach o Zbąszyń, a następnie dostał przydział do szpitala Obozu Jeńców w Szczypiornie. W 1919 roku przebywał na froncie wołyńskim. Następnie służył m.in. w szpitalu polowym Łuck w Poznaniu, w szpitalu Lidzie i w szpitalu Dęblinie. Bezterminowo urlopowany w 1921 roku. Podporucznikiem mianowany 1 czerwca 1919 roku, a porucznikiem 19 marca 1921 roku. W 1939 roku był komendantem Szpitala Polowego nr 202 w Pińsku.
Uczęszczał do gimnazjum w Środzie Wielkopolskiej i następnie do Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, uzyskując w 1914 roku świadectwo dojrzałości. Należał do Towarzystwa Tomasza Zana i także do sekcji strzeleckiej. W 1915 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Lipsku. Po wojnie kontynuował naukę w Poznaniu, uzyskując w 1927 roku dyplom lekarski i tytuł doktora wszech nauk lekarskich na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Zamieszkał w Rogoźnie Wielkopolskim i został naczelnym lekarzem szpitala miejskiego. W kwietniu 1936 roku przeprowadził się do Gdyni i otworzył prywatną praktykę.

Żonaty z Marią z domu Bończa-Tomaszewską, miał dwie córki: Krystynę (1925) i Bogumiłę (1933) oraz dwóch synów: Przemysława (1928) i Adama (1939).
Napisał jeden list z obozu NKWD w Kozielsku do swojej matki, do Poznania.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/1 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Kazimierz Henryk Woźny został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony w Alei Ofiar Katyńskich na terenie kampusu studenckiego w Olsztynie (2009).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Kazimierza Woźnego zamieszkałego w Gdyni, przy ulicy Świętojańskiej nr 108 zostały odnalezione: przepustka na wyjazd, kartka z notatkami oraz prawo jazdy (01068).

Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Powstańcy Wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Powstańcy Wielkopolscy w mogiłach katyńskich [16]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]


Kazimierz Woźny w mundurze
Kazimierz Woźny w mundurze Wojska Polskiego
Kazimierz Woźny w mundurze
Kazimierz Woźny w mundurze podporucznika.

źródło zdjęć: materiały udostępnione przez Muzeum Katyńskie

Żona Maria z córką Krystyną i przyjaciółką
Żona Kazimierza Woźnego – Maria z córką Krystyną i przyjaciółką,
Gdynia 1938 rok
Żona Kazimierza Woźnego - Maria z dziećmi
Maria Woźna z dziećmi: Krystyną, Przemysławem, Bogumiłą i Adamem, Puszczykowo 1940 rok
Kazimierz Woźny z rodziną
Maria Woźna z mężem Kazimierzem, Łabiszynek 1930 rok
Kazimierz i Maria z córką Krystyną na spacerze
Kazimierz Woźny z żoną Marią i córką Krystyną na spacerze.
Maria i Kazimierz Woźny z synem Przemysławem
Maria i Kazimierz Woźny z synem Przemysławem,
plaża w Gdyni 1938 rok

źródło zdjęć: Pisane miłością. Lody wdów katyńskich, tom 2, Gdyńska Oficyna Wydawnicza ASP RYMSZA, Gdynia 2001

Upamiętnienie

Aleja Ofiar Katyńskich w Olsztynie

17 września 2009 roku w południe prezydent Lech Kaczyński otworzył Aleję Ofiar Katyńskich na terenie kampusu studenckiego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
Ceremonia była związana z 70. rocznicą napaści ZSRR na Polskę.

Aleję Ofiar Katyńskich tworzy 27 dębów, które poświęcone są Polakom zamordowanym przez NKWD w obozie w Katyniu, Kozielsku i Starobielsku. Upamiętnia ofiary, wśród których są żołnierze i przedstawiciele inteligencji związani z regionem Warmii i Mazur; to członkowie rodzin mieszkańców tego regionu, których potomkowie pracują lub pracowali na uczelni w Olsztynie.

Tablica z nazwiskami ofiar katyńskich w Alei Ofiar Katyńskich w Olsztynie.
Tablica upamiętniająca ofiary ludobójstwa NKWD z 1940 roku w Alei Ofiar Katyńskich w Olsztynie.

Wśród upamiętnionych ofiar zbrodni są m.in. związani z województwem poznańskim II RP: inżynier leśnik ppor. WP Paweł Aleksandrowicz (1901-1940 Kozielsk), chemik, oficer kawalerii WP por. Kazimierz Aleksander Karczewski (1902-1940 Starobielsk), lekarz, major WP Karol Kosiński (1887-1940 Kozielsk), inżynier, ppor. Lucjan Małecki (1896-1940 Starobielsk), nauczyciel, por. WP Stanisław Piszcz (1911-1940 Kozielsk), dr medycyny, por. WP Kazimierz Henryk Woźny (1895-1940 Kozielsk), ekonomista, ppor. WP Edward Marian Zołnierkiewicz (1908-1940 Kozielsk).


Katyń…
ocalić od zapomnienia

Kazimierz Woźny otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki inicjatywie Zespołowi Szkół Ogólnokształcących nr 6 w Olsztynie przy ulic W. Pstrowskiego 5.

Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.

Katyń... Ocalić od zapomnienia

Etiuda IPN

Świat zgładzony w Katyniu

Etiuda przygotowana na bazie materiałów zgromadzonych przy tworzeniu przez Oddział IPN w Szczecinie wystawy plenerowej „Świat zgładzony w Katyniu” . Powstała we współpracy ze Stowarzyszeniem Katyń w Szczecinie. Głównym założeniem etiud i wystawy było ukazanie życia jeńców Starobielska, Ostaszkowa i Kozielska przed 1 września 1939 roku, w perspektywie wykonywanych przez nich zawodów, w ten sposób prezentując: wojskowych, policjantów, lekarzy i nauczycieli.

źródło: https://katyn.ipn.gov.pl/kat/bibliografia-i-mediatek/filmy/12318,Swiat-zgladzony-w-Katyniu.html


Powiązane wpisy

Scroll to Top