Czesław Wojtyniak

Ksiądz prałat, pułkownik, syn Walentego i Agnieszki, urodził się 19 lipca 1891 roku w Puszczykowie pod Poznaniem. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Puszczykowie
naukę kontynuował w Poznaniu w Königliches Auguste-Victoria-Gymnasium. W 1903 roku został członkiem Towarzystwa Tomasza Zana, a następnie przewodniczącym koła. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości wstąpił do seminariów duchownych w Poznaniu i Gnieźnie. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 grudnia 1914 roku. Od 1 stycznia 1915 roku pracował jako wikariusz w Pniewach i w Kostrzynie Wielkopolskim. W październiku 1915 roku został powołany do wojska niemieckiego i jako kapelan pełnił służbę do 1918 roku. W powstaniu wielkopolskim niósł posługę duchową walczącym w kompanii kościańskiej. W Wojsku Polskim od stycznia 1919 roku jako kapelan 15. Pułku Ułanów, a od grudnia 1919 roku proboszcz Dywizji Piechoty. W 1922 roku mianowany został zastępcą szefa Służby Duszpasterskiej Okręgu Korpusu VII. 1 września 1929 roku powołany na kapelana Brygady Korpusu Ochrony Pogranicza w Nowogródku, a od 1930 roku na dziekana Okręgu Korpusu IX. W
1939 roku pełnił funkcję Kanclerza Kurii Polowej Wojska Polskiego w Warszawie. Podpułkownikiem ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku, a pułkownikiem 19 marca 1937 roku. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Początkowo był przetrzymywany w Wołoczyskach. 28 października 1939 roku przebywał w kozielskim obozie przejściowym NKWD, skąd 29 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Kozielsku. 23 grudnia 1939 roku został wywieziony z obozu i przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie, do którego przybył 29 grudnia 1939 roku. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa bez numeru z 1 kwietnia 1940 roku, rozstrzelany 5-6 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939r.

Czesław Wojtyniak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017r.).