
Henryk Winkowski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 24 stycznia 1897 rok Grudzielec, powiat jarociński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 30 kwietnia 1940 roku
Porucznik rezerwy, syn Juliana i Marii z domu Wyrembelskiej, urodził się 24 stycznia 1897 roku w Grudzielcu w powiecie jarocińskim. W 1917 roku powołany do wojska niemieckiego. Walczył na froncie francuskim. Na początku listopada 1918 roku zbiegł z armii niemieckiej i zgłosił się do oddziału polskiego w Kaliszu. W powstaniu wielkopolskim walczył przy opanowaniu dworca w Kaliszu i zdobywaniu Szczypiorna oraz Skalmierzyc. Odpowiedzialny za wybudowanie sieci telegraficznej dla oddziałów powstańczych, podlegających Komendzie Obwodu Wojskowego Odolanów. W 1919 roku został dowódcą kompanii łączności w 11. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Walczył na froncie litewsko-białoruskim w wojnie polsko-bolszewickiej. Przydzielony do kadry Okręgu Korpusu VII. Porucznikiem mianowany 19 marca 1939 roku.
Odznaczony Medalem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.
W 1917 roku zdał maturę w gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim. Piłkarz Venetii Ostrów Wielkopolski z okresu zaboru pruskiego, a później AZS w Poznaniu. Należał do Towarzystwa Gimnastycznego Sokół i Zarządu Towarzystwa Tomasza Zana. Po przejściu do cywila studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego i w 1922 roku otrzymał dyplom magistra praw. Pracował w Wielkopolskiej Izbie Skarbowej w Poznaniu, a następnie po dwóch latach aplikantury został adwokatem. Przeniósł się do Ostrowa Wielkopolskiego.
Żonaty z Gustawą z domu Skowrońską, miał syna Jana.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Henryk Winkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Henryka Winkowskiego zostały odnalezione: dowód osobisty, 2 listy oraz wizytówka (0347).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]